ستون فقرات لومبار (کمری) شامل پنج مهره در قسمت پایینی ستون فقرات بین دندهها و لگن میباشد. تنگی کانال نخاعی کمری عبارت است از باریک شدن کانال نخاعی که باعث فشرده شدن اعصابی میشود که از طریق کمر به سمت پاها حرکت میکنند.
در حالی که این بیماری ممکن است افراد جوانتر را به علت رشد تحت تأثیر قرار دهد، اما اغلب نوعی بیماری دژنراتیو یا انحطاطی است که افراد 60 سال و بالاتر را متأثر میکند. با افزایش سن، دیسکها خاصیت نرمی خود را از دست میدهند، ارتفاع آنها کاهش مییابد و ممکن است دچار فتق شوند.
شیوع بیماری
در حال حاضر، تخمین زده میشود که حدود 400,000 آمریکایی، که بیشتر آنها بالای 60 سال سن دارند، از علائم تنگی کانال نخاعی کمری رنج میبرند. بیش از 1.2 میلیون نفر نیز درد کمر و پا ناشی از این بیماری را تجربه میکنند.
علائم تنگی کانال نخاعی کمری
علائم ممکن است بسته به شدت بیماری متفاوت باشند یا حتی وجود نداشته باشند. التهاب اعصاب ناشی از فشار بر آنها باعث بروز علائم میشود. از جمله:
- درد، ضعف یا بیحسی در ساق پا، نرمه ساق یا باسن
- انتشار درد به ران و ساق مانند سیاتیک
- از دست دادن عملکرد حرکتی ساق پا (نادر)
- از دست دادن کنترل روده یا مثانه (نادر)
درد ممکن است هنگام نشستن، دراز کشیدن یا خم شدن به جلو کاهش یابد و در هنگام راه رفتن تشدید شود.
بیماریهای مرتبط
- اسپوندیلولیستزی دژنراتیو: لغزش مهرهها بر یکدیگر، معمولاً مهره L4 روی L5، که معمولاً با استئوآرتریت فاستها همراه است.
- اسکولیوز دژنراتیو: انحنای ستون فقرات در سالمندان که با درد پشتی مرتبط است و گاهی نیاز به جراحی دارد.
تشخیص
تشخیص توسط جراح مغز و اعصاب، بر اساس سابقه، علائم، معاینه فیزیکی و آزمایشات تصویربرداری انجام میشود:
- اشعه ایکس: نشاندهنده ساختار مهرهها و مفاصل
- سیتی اسکن: بررسی شکل و اندازه کانال نخاعی
- MRI: نمایش دقیق طناب نخاعی، اعصاب و بافتهای اطراف
- میلوگرام: اشعه ایکس همراه با تزریق ماده حاجب برای بررسی فشار روی اعصاب
درمان غیر جراحی
- داروهای ضد التهاب و مسکنها برای کاهش درد
- تزریق اپیدورال کورتیزون (موقتی)
- فیزیوتراپی برای افزایش استقامت و انعطافپذیری
درمان جراحی
اگر درمانهای غیرجراحی بیاثر باشند، جراحی ممکن است توصیه شود. شرایط واجد شرایط برای جراحی:
- درد شدید که فعالیتهای روزمره را مختل کند
- ضعف یا بیحسی پیشرونده در پاها
- از دست دادن عملکرد روده یا مثانه
- عدم پاسخ به دارو یا فیزیوتراپی
انواع جراحیها
- لامینکتومی دکمپرسیو: رایجترین روش جراحی برای کاهش فشار روی اعصاب
- فیوژن مهرهها: ترکیب دو یا چند مهره برای افزایش ثبات
- فیوژن قدامی (ALIF)، فیوژن خلفی (PLIF, TLIF)، فورامینوتومی، لامینوتومی، فاستکتومی مدیال
مزایا و خطرات جراحی باید با دقت بررسی شوند. هرچند بسیاری از بیماران پس از جراحی بهبود مییابند، اما هیچ تضمینی برای همه وجود ندارد.
